A Klasa gr.I 17.04:
Wisła Rząska - Zieleńczanka Zielonki 3:3 (0:2)
Krzyściak 65, Grabowski 74, 81 - Piórkowski 20, Michalik 35 (k), Walus 55

Sędziował: Marcin Przysiężniak.
Żółte kartki: Figiel, Michalik, Walus - G. Bałuszek, Kuś, Grabowski.
Widzów: 50.

Wisła: Młynarczyk - Kuś, Matacz, G. Bałuszek, Migda - Matysiak (75 Buła), Kuć, Krzyściak, D. Bałuszek (60 Koperny) - Grabowski, Mielniczuk (60 Maniak).

Zieleńczanka: Koprowski - Figiel, Sroczyński, Ł. Wójcik (48 Walus), Młodawski - M.Wójcik, Piórkowski, Sadzik, Szarek, A. Wójcik (78 Słaby) - Michalik.

Mecz sąsiadów w tabeli miał dwa oblicza. Przez godzinę Zieleńczanka dyktowała warunki gry spokojnie kontrolując jej przebieg i konstruując przemyślane, składne akcje. Choć pierwszy strzał oddała Wisła - Krzyściak przewrotką trafił w poprzeczkę, to później inicjatywa należała do graczy z Zielonek. W 20 min. piłka jak po sznurku wędrowała przez Młodawskiego, Michalika i Piórkowskiego, któremu z 7 metrów pozostało dołożyć nogę do piłki. Kwadrans później Szarek został powalony w polu karnym przez Kusia, a "jedenastkę" pewnym strzałem zamienił na bramkę Michalik. Początek drugiej połowy nie zapowiadał happy endu dla gospodarzy - dopiero co wprowadzony Walus po raz trzeci pewnie ulokował piłkę w siatce obok wybiegającego Młynarczyka. I wtedy w sprawnie funkcjonującej maszynce z Zielonek coś się zacięło. Rutynowany Krzyściak wykorzystał gapiostwo obrony gości i mocnym strzałem dał swej ekipie pierwsze trafienie. W tym momencie piłkarze Wisły złapali drugi oddech a przyjezdni nie mie li pomysłu na rozbicie ich żywiołowych ataków. W 74 min. błąd popełnił Koprowski i strzał Grabowskiego jednak trafił do siatki. Bramka kontaktowa pobudziła wiślaków jeszcze bardziej i na efekty nie trzeba było długo czekać. Po kilku minutach znów Grabowski przymierzył głową tuż przy słupku i nieprawdopodobny dla nikogo na boisku w Rząsce scenariusz jednak się spełnił. Wisła mimo, że jeszcze pół godziny wcześniej nie wierzyła w jakąkolwiek zdobycz punktową jednak ten punkt zdobyła, a Zieleńczanka przekonała się boleśnie, że teoretycznie wygrany mecz trzeba ofiarnie grać do końca.